در تاریخ : یکشنبه, ۱۷ مرداد ۱۳۸۹

موضوعات : سیاسی , مقالات

فصل ششم- سازمان های تروریستی 

ایران:

سازمان مجاهدین خلق

مجاهدین خلق؛ جامعۀ دانشجویان مسلمان ایران؛ شورای ملی مقاومت؛ ارتش ملی آزادیبخش ایران؛ سازمان مجاهدین خلق ایران؛ شورای ملی مقاومت ایران

شرح: سازمان مجاهدین خلق برای اولین بار در ۸ اکتبر ۱۹۹۷ در فهرست سازمان های تروریست خارجی قرار گرفت. سازمان مجاهدین خلق یک سازمان مارکسیست اسلامی است که هدف آن براندازی رژیم ایران از طریق شاخۀ نظامی این سازمان، یعنی ارتش ملی آزادیبخش، و جبهۀ سیاسی آن، یعنی شورای ملی مقاومت ایران است.

سازمان مجاهدین خلق در سال ۱۹۶۳ توسط گروهی از مارکسیست های دانشگاه دیدۀ ایرانی تأسیس شد که با محمد رضا شاه پهلوی، حاکم غرب گرای کشور، مخالف بودند. این گروه در انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ که رژیم اسلامی شیعه را به سرکردگی آیت الله خمینی بر جای حکومت شاه نشاند مشارکت داشت. با این حال، ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق – آمیزه ای از مارکسیسم، فمینیسم، و اسلام گرایی – با دولت انقلابی سازگاری نداشت و رهبران اولیۀ آن به زودی به دست رژیم خمینی اعدام شدند. این گروه در سال ۱۹۸۱ از پایگاه های خود در منطقۀ مرزی ایران و عراق اخراج و در پاریس مستقر شد و در همانجا بود که حمایت خود را از عراق در جنگ هشت سالۀ این کشور علیه ایران تحت رهبری خمینی آغاز کرد. در سال ۱۹۸۶، با به رسمیت شناختن رژیم ایران توسط دولت فرانسه، تشکیلات این سازمان به عراق نقل مکان کرد که باعث تسهیل فعالیت های تروریستی آن در ایران شد. از سال ۲۰۰۳ به این سو، در حدود ۳,۴۰۰ تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف در عراق مستقر هستند.

فعالیت ها: پیکار جهانی این گروه بر ضد دولت ایران برای نیل به اهداف خود از تبلیغات و تروریسم استفاده می کند. در سال های دهۀ ۱۹۷۰، سازمان مجاهدین خلق با اقدام به حملات تروریستی در ایران چندین نظامی و غیر نظامی آمریکایی را که در طرح های دفاعی در تهران مشغول کار بودند  به هلاکت رساند. در سال ۱۹۷۲، این سازمان در اعتراض به سفر پرزیدنت نیکسون به ایران چند بمب را در دفتر خدمات اطلاعاتی آمریکا، که یک دفتر دیپلماتیک ایالات متحده با کارمندان تحت محفاظت بین المللی بود، انجمن ایران و آمریکا، و دفترهای چندین شرکت آمریکایی در تهران منفجر کرد. در سال ۱۹۷۳، سازمان مجاهدین خلق معاون دفتر نمایندگی نظامی ایالات متحده در تهران را به قتل رساند و دفترهای چند شرکت از جمله شرکت نفتی شل را منفجر کرد. در سال ۱۹۷۴، این سازمان در اعتراض به سفر هنری کیسینجر، وزیر امور خارجۀ وقت ایالات متحده به ایران، دفترهای شرکت های آمریکایی در تهران را بمب گذاری کرد. در سال ۱۹۷۵، سازمان مجاهدین خلق دو افسر ارتش ایالات متحدۀ عضو گروه مشورتی نظامی آمریکا را در تهران به قتل رساند. در سال ۱۹۷۶، دو تن از کارمندان آمریکایی تبار شرکت راکول اینترناشنال[i] در تهران به وسیلۀ مجاهدین خلق به قتل رسیدند. در سال ۱۹۷۹، این گروه مسئولیت قتل یک مدیر آمریکایی شرکت تگزاکو[ii] را بر عهده گرفت.

در سال ۱۹۸۱، رهبری سازمان مجاهدین در صدد براندازی نظام تازه تأسیس اسلامی برآمد؛ نیروهای امنیتی ایران متعاقباً دست به سرکوبی گروه زدند. یک رشته عملیات بمب گذاری به تحریک مجاهدین خلق صورت گرفت، از آن جملۀ انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی ایران و دفتر نخست وزیری بود که در جریان آنها، در حدود ۷۰ تن از مقامات بلند پایۀ ایران، از جمله آیت الله محمد بهشتی، رئیس دیوان عالی کشور، محمد علی رجایی، رئیس جمهوری، و محمد جواد باهنر، نخست وزیر به قتل رسیدند. این حملات به قیام مردمی علیه مجاهدین خلق منجر شد و اقدامات دولت ایران برای سرکوبی این گروه شدت گرفت و رهبران مجاهدین خلق ناچار به فرانسه گریختند. سازمان مجاهدین خلق، به مدت پنج سال، مبارزه تروریستی خود را از مرکز تشکیلات خود در پاریس ادامه داد. در ۱۹۸۶، سران مجاهدین خلق به دنبال اخراج از فرانسه، برای تأمین پایگاه، حمایت مالی و امکانات آموزشی به رژیم صدام حسین روی آوردند. در روزهای پایانی جنگ هشت سالۀ ایران و عراق در سال ۱۹۸۸، بغداد سازمان مجاهدین خلق را به تجهیزات سنگین نظامی مجهز و هزاران مبارز این سازمان را برای اجرای حملات گستردۀ انتحاری علیه نیروهای ایران اعزام کرد.

روابط سازمان مجاهدین خلق با رژیم سابق عراق در سال های ۱۹۹۰ ادامه یافت. در سال ۱۹۹۱، این گروه، بنا بر گزارش ها، در عملیات خونین گارد جمهوری عراق علیه شیعیان و کردهای عراق که بر ضد رژیم صدام حسین قیام کرده بودند شرکت داشت. در آوریل ۱۹۹۲، سازمان مجاهدین خلق با اجرای یک رشته حملات تقریباً همزمان علیه سفارتخانه ها و مراکز دولتی ایران در ۱۳ کشور جهان، توانایی گروه را در اجرای عملیات گسترده برون مرزی به نمایش گذاشت. در ژوئن ۱۹۹۸، سازمان مجاهدین خلق به دست داشتن در یک رشته بمب گذاری و حملات خمپاره ای در ایران که دست کم ۱۵ کشته و تعدادی زخمی بر جای گذاشت متهم شد. در آوریل ۱۹۹۹، سازمان مجاهدین خلق افسران نظامی ایران را در مسؤلیت های اصلی هدف قرارداد و سرتیپ علی صیاد شیرازی، معاون ستاد کل نیروهای مسلح ایران، را به قتل رساند.

در آوریل ۲۰۰۰، مجاهدین خلق کوشیدند تا فرمانده ستاد نصر را به قتل برسانند. این ستاد میان سازمانی مسئول هماهنگی سیاست های مربوط به عراق بود. آهنگ عملیات بر ضد ایران طی "عملیات بزرگ بهمن" در فوریۀ ۲۰۰۰ با وقوع ۱۲ حمله شدت گرفت. یکی از حملات شامل حمله با خمپاره به یکی از مراکز اصلی رهبری ایران در تهران و محل اسقرار ادارات وابسته به رهبری انقلاب و ریاست جمهوری بود. در سال های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱، مجاهدین خلق در حملات منظم با خمپاره  و عملیات سوء قصد علیه کارکنان نظامی و انتظامی ایران و همچنین حمله به ساختمان های دولتی در نزدیکی مرز ایران و عراق دست داشتند. همچنین در سال ۲۰۰۱، ادارۀ پلیس فدرال آمریکا هفت ایرانی تبار را در ایالات متحده که مبلغ چهارصد هزار دلار آمریکا را به یک سازمان وابسته به مجاهدین خلق در امارات متحد عربی رسانده بودند دستگیر کرد. سازمان مجاهدین از این وجوه برای خرید سلاح استفاده می کرد. پس از عملیات اولیۀ بمباران مراکز سازمان مجاهدین خلق در عراق به دست نیروهای ائتلاف در آغاز عملیات آزادی عراق، رهبری مجاهدین خلق پس از مذاکرۀ آتش بس با نیروهای ائتلاف، سلاح های سنگین خود را به آن نیروها تسلیم کردند. از سال ۲۰۰۳ به این سو، تقریباً ۳,۴۰۰ عضو سازمان مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف در عراق مستقر هستند.

در سال ۲۰۰۳، مقامات دولت فرانسه ۱۶۰ تن از اعضای مجاهدین خلق را در پایگاه های عملیاتی که به زعم آنها برای هماهنگی امور مالی و برنامه ریزی حملات تروریستی به کار می رفت دستگیر کردند. پس از دستگیری مریم رجوی، رهبر سازمان، اعضای مجاهدین خلق با سرازیر شدن به خیابان های پاریس اقدام به خود سوزی و خودکشی کردند. مقامات فرانسه سرانجام مریم رجوی را آزاد کردند. رجوی، گرچه در اختفا به سر می برد، از طریق ویدیوی ماهواره ای، در همایش های برگزار شده از سوی مجاهدین خلق در سرتاسر جهان، با پیام های تصویری "انگیزشی" حضور می یابد.

طبق مدارک به دست آمده پس از سقوط صدام حسین، سازمان مجاهدین خلق از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ میلیون ها دلار در محدودۀ برنامۀ یارانه نفت در ازای غذا از رژیم صدام حسین دریافت کرده است. علاوه بر کشف ۱۳ فهرست از دریافت کنندگان چنین حواله جاتی که مجاهدین خلق نیز در آن شمار قرار داشتند، شواهد مبنی بر ارتباط سازمان مجاهدین خلق با رژیم سابق عراق فهرست های مختلف و همچنین تصاویر ویدیویی از صدام حسین را در حال تحویل چمدان های پر از پول به سران شناخته شدۀ سازمان مجاهدین خلق و تعلیم اعضای این سازمان توسط ارتش عراق شامل می شود.

شمار اعضا: تعداد اعضای سازمان مجاهدین خلق در سرتاسر جهان بین ۵,۰۰۰  تا ۱۰,۰۰۰  تن تخمین زده می شود که دسته های بزرگی از آنها در پاریس و سایر پایتخت های بزرگ اروپا سکونت دارند. در عراق، حدود ۳,۴۰۰ عضو سازمان مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف، که مرکز اصلی این سازمان در شمال بغداد است، مستقر هستند. طبق یکی از شرایط  قرارداد آتش بس سال ۲۰۰۳، سازمان مجاهدین خلق بیش از ۲,۰۰۰  دستگاه تانک و نفربر زرهی و قبضه توپ سنگین را تسلیم کرد. بین سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، تعداد قابل ملاحظه ای از اعضای سازمان مجاهدین خلق اردوگاه اشرف را به طور داوطلبانه ترک کردند و چند صد تن دیگر نیز با انکار عضویت در این سازمان به طور داوطلبانه به ایران بازگشته اند.

موقعیت/محل عملیات: ساختار پشتیبانی جهانی سازمان مجاهدین خلق همچنان برقرار است؛ همکاران و حامیان این سازمان در سرتاسر اروپا و آمریکای شمالی پراکنده اند. عملیات این سازمان عناصر وابسته دولت ایران را در سرتاسر جهان، از جمله در اروپا و ایران هدف قرار می دهد. شاخۀ سیاسی سازمان مجاهدین خلق، شورای ملی مقاومت ایران، دارای یک شبکۀ جهانی در پایتخت های اصلی اروپا است که به اقدامات فعالانه برای جلب پشتیبانی و تبلیغات اشتغال دارد. شورای ملی مقاومت ایران همچنین دارای یک راهبرد کارشده ارتباطات رسانه ایست.

امداد خارجی: پیش از آغاز عملیات آزادی عراق در ۲۰۰۳، سازمان مجاهدین خلق تمامی کمک های نظامی و بیشتر حمایت مالی خود را از صدام حسین دریافت می کرد. با سقوط رژیم صدام حسین، سازمان مجاهدین خلق به طور روزافزون به سازمان های جلو صحنۀ خود که از ایرانیان مقیم خارج کمک های نقدی جمع آوری می کنند، متکی است.